IJsland

Wat hebben Ella Fitzgerald, Bill Clinton, James Hetfield en Brecht Castel gemeen…? Ze aten allemaal een hotdog bij Bæjarins Beztu Pylsur (vrij vertaald: De beste hotdog van de stad). Trouwens niet alleen deze mensen deden dit, ook omzeggens álle IJslanders. Dan is het misschien niet verwonderlijk dat The Guardian deze familiezaak uitriep tot ‘beste hotdogstand ter wereld’?! Toen Bæjarins Beztu starrte, in 1937, kreeg je een worst op een papier (dus zonder broodje) in combinatie met warme melk (!). Meer dan 70 jaar en 3 generaties later krijg je een heerlijk broodje, een zalige worst, verse uitjes, knapperige gebakken uitjes, ketchup, zachte mosterd en remoulade. Tenminste, als je eina með öllu besteld. Eén saus (mosterd) leek mij wel voldoende voor een eerste kennismaking met het nationale voedsel van IJsland, maar het moet gezegd: dit was VERUIT de beste hotdog die ik ooit gegeten heb. Meer woorden ga ik daar niet aan vuilmaken, want alle woorden ter wereld schieten te kort om die smaak te beschrijven… (En dan overdrijf ik nog geeneens.)

P.S.: Ik heb al een ‘puntje’ voor de eerste chirovergadering wanneer ik terug thuis ben. De kookleiding moet een reisje naar Reykjavík cadeau krijgen op kosten van de chiro, als research om het laatste avondmaal op chirokamp nóg beter te maken.

En ook nog wat foto’s: