IJsland

De tijd vliegt, de dagen worden korter, de temperatuur daalt en de toerist maakt langzaam plaats voor de Reykjaviker. Als je een échte toerist de weg kunt wijzen, dan mag je je toch al als ‘gesetteld’ beschouwen?

Ik heb gehoord dat op Continentaal Europa de vakantie nu ook voor iedereen voorbij is? Dat werd tijd, want ik ben al anderhalve maand aan de arbeid. Na weken gepuzzel en gemarchandeer met de Leuvense Erasmusdienst en de Universiteit van IJsland ben ik dan toch eindelijk ingeschreven voor 4 vakken (en die vervangen 5 Leuvense vakken!). Zonder enige twijfel mijn favoriet van de 4: een seminarie over Nietzsche. Elke week een blokje lezen van de Duitse filosoof en dan op donderdag anderhalf uur filosoferen. Heerlijk…

Reykjavik is - op het tweede zicht - inderdaad bruisend! Het uitgaansleven is hier meer dan OK. Ik heb mijn favoriete stek al gevonden: Bar 11 (en nee, het heeft toch niets met voetbal te maken ;-)). In die club kan je dansen op AC/DC, MGMT, Rage Against The Machine, Sigur Rós (uiteraard!), Muse, Guns N’ Roses (kamplied!) enz. … In het weekend kan je mij overdag soms vinden in Laugardalslaug of in Listasafn Reykjavíkur. Laugardalslaug (zie foto) is één van de vele openbare zwembaden in Reykjavík. Een resem warme baden (met verschillende temperaturen), één 50-meterbad binnen en één buiten, nog een groot zwembad en een fantastische glijbaan! De glijbaan heeft o.a. een stuk in het pikkedonker en een stuk met discoverlichting. Listasafn Reykjavíkur is dan weer het kunstmuseum. Ik vind het zelf niet veel soeps (tenzij je misschien een grote fan bent van de postmoderne IJslandse schilder Erró), maar er is ook een minibilbiotheek met een groot raam, waar ik al eens probeer te schrijven. Momenteel nog zonder al te veel succes, maar ik moet dan ook weer van nul beginnen na ‘Jeugdzonde’.

Op muzikaal vlak valt hier echt wel vanalles te beleven: van een akoestische festival, tot zware rock, tot experimentele techno en dat allemaal gratis. Voor hét evenement van het jaar zal ik helaas wel moeten passen: Iceland Airwaves kost wél veel geld. Het festival start vandaag, maar gelukkig zijn er ook een hoop gratis optredens in de rand! Toen ik een paar rockbands ging bekijken in de IJslandse equivalent van het Rock Café kreeg ik een gratis CD van één van de bands omdat ik zo enthousiast aan het headbangen was. Dat is natuurlijk ook een manier om de kosten te drukken: puur op enthousiasme.

Ik moet bekennen dat er toch ook nog wat toerist in mij zit, want jullie hebben nog enkel toeristische verslagen/foto’s van mij te goed. Als het hier op deze blog wat rustig is, dan heeft dat maar één reden: het is hier zalig druk.

Het eerste wat ik deed op IJslandse bodem? Een slof Marlboro kopen. Meteen al mijn principes en mijn gezonde levensstijl de vuilbak in. Nee, wees gerust, die tax-free sigaretten dienden als ruilmiddel (nu ja, ruilmiddel, ik kreeg ze meteen terugbetaald) voor een sofa om op te surfen. Ergens in Reykjavík stond er namelijk een losse voordeur op mij te wachten. Om half drie lokale tijd (!) greep ik, met kloppende hart, de klink van een huisje in de Grundarstígur vast. En jawel, ik kon inderdaad binnengaan in een wildvreemd huis. Badkamer aan de linkerkant, rechts een deur met daarachter een stapelbed en boven in dat stapelbed een plaatsje voor mij. Tenminste: dat was wat Sabrina mij online had verteld. Ik klim dus op het laddertje van dat stapelbed, wanneer ik plots merk dat daar al iemand ligt! Net op tijd… ‘s Ochtens zou blijken dat er een koppel sympathieke New Yorkers in dat stapelbed lag. Aan volk trouwens geen gebrek in dat kleine huisje: 5 couchsurfers, Sabrina en haar man, Sabrina’s Italiaanse ouders, twee kinderen, nog iemand en dan af en toe nog andere mensen die ik niet meteen kon plaatsen. Gezellige boel!

Eerste indrukken van Reykjavík: zeer mooie propere stad, vriendelijke mensen en veel te beleven! Het bekendste gebouw in Reykjavík is de Hallgrímskirkja en dat mag gezien worden (zie foto’s onderaan). De binnenkant hou ik voor een druilerige dag, vermits mijn eerst dag in IJsland, de naam IJsland onwaardig was. Een lekker zonnetje, kuieren in T-shirt en een frisse duik in de zee aan het strandje Nauthólsvík.

Een ‘frisse’ duik is wel het understatement van de eeuw, want hier is ‘ijskoud’ wél op zijn plaats. Een andere ijsbeer (lees: een IJslander die even zot was als ik om te gaan zwemmen) gaf mij de tip om rustig mijn adem te controleren en een halve minuut door te bijten. Desondanks smeekten mijn bevroren tenen en vingers mij, na een tiental minuten, om warmere oorden op te zoeken. Dat deed ik dan ook: van het ijskoude zeewater in een gloeiend heet bad. Puur genieten…

Terug in het centrum van Reykjavík stootte ik op een steengoede DJ, die op een pleintje loeihard aan het draaien was. Een bizarre bedoening, maar waarom niet even dansen in de zon? Mijn eerste feestje in IJsland was er één van 16u tot 18u. Het is mij trouwens nu al duidelijk dat de hoofdstad van Ísland bruist van de creativiteit. Zeer veel kleine kunstgalerijen, moderne kunst in de straten en een bruisende muziekscène. Een stad naar mijn hart!

Bless bless!

Tip: bij sommige foto’s krijg je info te zien als je met je cursor op de foto’s gaat staan.