Een situatieschets of twee
situatieschets 1
Ik sta op een IJslandse berg omgeven door rotsen en Fransen. Doorweekt en uitgehongerd door de regen en het klauteren. Mijn kousen bereiken langzaam maar (voornamelijk) zeker het stadium van zompigheid. Uit mijn - eveneens doorweekte - rugzak tover ik een plastic zak. Ik leun op een windroos die aangeeft wat we allemaal niet kunnen zien door de dichte mist. Dat blijkt veel te zijn. Op de windroos heeft een Tsjech de schedel van een schaap geplaatst. Van een dood schaap, meer bepaald. De zak plaats ik naast de schedel (waar anders?) en ik open voorzichtig de zak: acht uitgedroogde geroosterde sponzen boterhammen, een mes en een potje met smeerkaas, die naar spek zou moeten smaken. Kortom, alles wat je nodig hebt voor een gezellige picknick. Ik besluit de plastic zak als regenscherm te gebruiken voor deze kostbaarheden. Het deksel van het potje smeerkaas open ik voorzichtig zodat de regen mijn smeerkaas niet tot smeersmurrie kan herleiden. Dat lukt gedeeltelijk. Ik smeer de smeerkaas op de lappen spons in de plastic zak, maar eens ik een besmeerde snee naar mijn mond breng zuigt de spons het regenwater toch op. De smeersmurrie smaakt helemaal niet naar spek en ik proef vooral regenwater. En toch kan deze bevreemdende smaaksensatie mij op één of andere manier bekoren, want (zoals de aandachtige lezer weet) ben ik uitgehongerd. Zeven sponzen later begin ik verkleumd aan de afdaling.
Een aantal Fransen en een Belgische zot, die bokes tracht te smeren.
situatieschets 2
Na een deugddoende douche en een paar kommen noedels zit ik in het paradijs. Dit is de hemel op aarde voor de passieve sporter. Ik ben omsingeld door HD-televisieschermen in de Bjarni Fel Sportbar. Ik nip van mijn warme chocolademelk en geniet van een stevige pot American Football. De New Orleans Saints staan gelijk tegen de Atlanta Falcons en er moet overtime gespeeld worden. Zalig! In een ooghoek zie ik ook nog hoe de Australiër Robertson snookerlegende Ronnie O’Sullivan verslaat in de World Open. Zalig! Ik wrijf mijn tenen tegen elkaar om mij optimaal bewust te worden van mijn droge kousen. De hongerige is gevoed, de dorstige gelaafd, en mijn verkwikkende bed wacht. Zalig!
Dit was een wat alternatief verslag van mijn trip naar de berg Esja samen met 15 Erasmussers gisteren en mijn zondagse afspraak met een avondje sport kijken in een bar. Volgende keer doe ik terug gewoon.
Reykjavik, 0, IC
man ik ben jaloers. hier in holland lopen alleen dikke vetgemeste schapen rond.
Ja, de schapen zijn hier geen vetgemeste doetjes.Ik denk wel dat Holland een pak goedkoper is dan IJsland, dus daar ben ik dan weer jaloers op.
Een mooi land ALS het zich wil laten zien, en dat is niet zo makkelijk…Daarvoor moet je ongetwijfeld eens terugkomen in de zomer (en dan nog).
Voorlopig vooral een land voor mensen die kicken op afzien.
Vooral aan de laatste zin van je stukje durf ik te twijfelen, dat is niet echt je ding.
I want to get my right fees ;). You use a photo where I’m!
Very good hiking trip even if there is this holly rain!
Cash of by credit card? Yeah, it was a really nice trip. But the food and the shower afterwards were maybe even better…
Hier toch nog even een toepasselijke nietZscheQuoute aan toevoegen: “Tourists. - They climb mountains like animals, stupid and sweating: one has forgotten to tell them that there are beautiful views on the way up.”
Dat eerste klopt wat mij betreft, dat tweede niet, want ik moest wel genieten van het landschap op weg naar de top, vermits er op de top niets te zien was.
En één pagina verder:
“A few hours of mountain climbing turn a villain and a saint into two rather equal creatures. Exhaustion is the shortest way to equality and fraternity - and liberty is added eventually by sleep.”
Hip, hip hoeray, for DNA