IJsland

Het eerste deel over mijn avontuur op de Laugavegur kan je hier lezen.

Laugardagur 4 sep

Daar zitten we dan, op de top van een IJslandse berg in een hut. Omringd door mist. Veel mist. We kunnen in principe de Laugavegur verder volgen en onze dagtocht naar de volgende hut starten, want dat deel van het parcours is niet afgesloten. Dat is echter theorie, in de praktijk kan je geen steek zien en is het voor amateurs als ons onbegonnen werk om verder te gaan. (Een groep ervaren trekkers doet dit wel, maar wel met echte wandelstokken, Gore-Tex-kledij en aan elkaar gebonden met een touw om elkaar niet te verliezen in de mist…) Teruggaan naar Landmannalaugar is al helemaal onmogelijk, want gewoonweg verboden wegens ‘te gevaarlijk’. De conclusie is dus al snel dat we zullen moeten wachten op beter weer…

Het is eens wat anders. Met mensen van verschillende nationaliteiten (ons groepje en een familie Israëliërs) een dag lang de tijd doden. Een dag vol raadsels, spelletjes, babbelen, kaarten,… Ik heb trouwens een leuk ‘Amerikaans’ kaartspel geleerd. In 2011 kom ik het in België introduceren. (Tenzij het al bekend is in België en dat ik het gewoon nog nooit heb gespeeld natuurlijk…) Eigenlijk is het best een leerrijke ervaring, al is de frustratie dat we de Laugavegur waarschijnlijk niet volledig kunnen doen wel groot. ‘s Avonds is het voor de derde dag op rij dezelfde pasta met dezelfde schrale saus. Pfffff… Maar een kwartiertje ná het eten gebeurt er een soort wonder. Een aantal IJslanders komen onze kamer binnen en plaatsen verrukkelijk schapenvlees, sausen en salades op de tafel. Hun overschot wordt onze tweede maaltijd van de avond. Na een dag binnenzitten en eentonig eten komt dit als een geschenk uit de hemel. De IJslanders in kwestie zijn trouwens het rescue-team van deze regio. Voor hen is dit een weekendje uit met de familie. Al komen ze toch ook wat extra fluoriscerende palen plaatsen, om het pad in de mist wat beter aan te geven.

Sunnudagur 5 sep

Vandaag moeten we hier weg. We zijn het beu en de prijs voor een nacht in deze hut is behoorlijk hoog. Zeker als je weet dat er slechts een beperkte hoeveelheid water en elektriciteit aanwezig is. ‘s Avonds moesten we na een tijdje de lichten uit en de kaarsen aan. Dat kwam de gezelligheid wel ten goede. Om naar het toilet te gaan moet je hier trouwens even naar buiten (zoals in den ouden tijd) om dan op een soort chemische toilet te gaan zitten. U heeft geluk, deze blog is reukvrij. Het is nog niet zo erg als de Toi Toi’s op Rock Werchter, maar heel groot is het verschil nu ook weer niet.

We hebben geluk, de mist is grotendeels opgelost en de weg naar Landmannalaugar is terug open. Met dit weer is het onbegonnen werk om de tocht verder te zetten. Door de wind is het namelijk onmogelijk om een tent op te zetten en we hebben geen geld om in de andere hutten te verblijven. De tocht naar Landmannalaugar is nu echt puur genieten en niet afzien zoals de vorige keer. Er is ook veel minder mist en dus zijn de uitzichten nóg spectaculairder. Veel foto’s (zie hieronder) zijn weer wat mislukt door de regendruppels op de lens, maar het geeft toch een idee. Ooit in mijn leven doe ik deze hele trektocht opnieuw en dan in juli of augustus in betere weersomstandigheden. Veel wandelaars vertelden trouwens dat het deel dat wij twee keer hebben gedaan wel het mooiste is van heel de tocht. Dus als ik hier opnieuw kom dan vertrek ik in Þórsmörk. Ik kijk er nu al naar uit!

Na een korte duik in de hot pool nemen we de dure toeristische bus naar de ringweg rond IJsland. (Hier liftend uitraken is helemaal onbegonnen werk.) In Hella neem ik afscheid van mijn reisgezellen Sanne, Johanna, Daniel en Parker en ga ik mijn eigen weg. Morgen heb ik les aan de Universiteit van IJsland, dus liften naar Reykjavík is de boodschap. Zeer snel stopt een auto met een jong koppel in. Een IJslander en een Hongaarse, die hier komt wonen, nemen mij mee tot in de hoofdstad. De IJslander komt net uit het gebied waar de Eyjafjallajökull uitbarst en hij laat zien dat hij as van de vulkaan onder zijn nagels heeft. Mijn uitspraak van de naam van de vulkaan kan volgens hem trouwens perfect door de beugel.

Bekijk de foto’s van Parker hier.