video | Mont Ventoux
By brecht | February 12, 2010
Een mooie documentaire over de Mont Ventoux. Vooral de reactie van Eddy Merckx op de beklimming van 1970 is zalig…
Topics: varia | No Comments »
video | Er was eens… Eddy Merckx
By brecht | November 10, 2009
Een must see voor elke rechtgeaarde wielerliefhebber geboren na 1978 bij ‘Read the rest of this entry’:
Topics: varia | No Comments »
retroVideo | Milano - San Remo
By brecht | March 14, 2009
De grootste verzameling video’s van Milaan-San Remo!!!
Bekijk nog eens het huzarenstukje dat Fabian Cancellara vorig jaar liet bewonderen. Smul van de eerste zege in de Primavera van Roger De Vlaeminck in 1973. Geniet van de fenomenale uitval van Andrei Tchmil in 1999. Beleef de eerste overwinning van de Sint-jozefsklassieker van een jeugdige Eddy Merckx in 1966. Katapulteer jezelf naar de editie van 1922 gewonnen door Giovanni Brunero. Vloek mee met Erik Zabel na zijn nieuwelingenfout in 2004. Vlieg mee met Sean Kelly de Poggio af in 1992 en neem Moreno Argentin te grazen. En nog zoveel meer…
Topics: varia | No Comments »
video | VDB 10 jaar later
By brecht | March 9, 2009
In 1999 reed Frank Vandenbroucke de pannen van het dak, nu moet hij eerder opletten dat de pannen niet op zijn hoofd vallen. Eén ding is niet veranderd in die tien jaar: VDB bespeeld de camera’s nog altijd als geen ander…
Topics: weg | 1 Comment »
video | trailer Road To Roubaix
By brecht | March 8, 2009
meer info over Road To Roubaix
Topics: varia | No Comments »
video | Ludo Peeters
By brecht | March 7, 2009
Ludo Peeters reed in de jaren zeventig en tachtig 10 maal de Tour de France en reed deze ook evenveel keer uit. Een echte échte coureur dus! De mensen van Motomediateam hebben een prachtig eretribuut aan hem gewijd naar aanleiding van het Ludo Peeters Cycling Team. Geniet ervan in HQ!
Topics: historie, weg | No Comments »
video | GP Samyn
By brecht | March 5, 2009
Wouter Weylandt wint de GP Samyn. Bekijk de beelden hier.
Voor veel meer recente wielerbeelden ga naar Video 09.
Topics: varia | No Comments »
“Hunt, wat een rund.”
By brecht | March 4, 2009
“Hunt, wat een rund.”
MART SMEETS,
tijdens de laatste kilometer van Kuurne-Brussel-Kuurne over de reactie van Jeremy Hunt op Nick Nuyens.
Topics: quote, weg | No Comments »
Oortjes: vloek of zege?
By brecht | February 26, 2009
De site van de Morgen kopt ‘Tour de France wil af van de oortjes‘. Onder druk van de Franse televisie willen ze met alle teams aan tafel zitten om de oortjes af te schaffen en zo de koers attractiever te maken. Op het eerste zicht lijkt dit misschien een aanlokkelijke gedachte: terug naar de onberekenbare bokkensprongen van coureurs uit het verleden en het koersinzicht van de renners zelf dat terug primeert. Maar er is meer. Oortjes zorgen er niet alleen voor dat de ploegleider als een schaakmeester over zijn pionnen heerst, maar zorgt ook voor extra veiligheid door te waarschuwen voor gevaarlijke passages en door te melden als er een valpartij gebeurt. Veiligheid van de renners moet uiteraard altijd prioriteit numero uno zijn. Daarom ben ik dus tegen het afschaffen van oortjes.
Het is opmerkelijk dat net de Franse televisie aanstuurt op het verbieden van communicatie tussen renners onderling en tussen renners en hun ploegleiding. De media zouden uit die oortjes net munt kunnen slaan. Waarom gebruiken we de oortjes niet om de koersuitzendingen attractiever te maken? Kijk naar het Formule 1, daar krijg je als televisiekijker inkijk in de tacktiek van ploegen door af en toe een stukje teamradio te laten horen. Dat moet in het wielrennen toch ook mogelijk zijn. Het is zeker een piste die toch bewandeld moet worden naar mijn mening. Je zou inkijk krijgen in de dagdaagelijkse beslommeringen in het peloton, de spanning tussen de eigen wil van de coureur (denk maar aan Devolder die voor het afschaffen pleit) en de teamleiding in de auto en zoveel meer. Als een tacktische uiteenzetting in de ether komt dan krijgen de andere teams daar natuurlijk ook gehoor van, dit maakt het allemaal nog interresanter. Als een ploegleider dan iets écht ‘geheim’ wil vertellen aan zijn kopman zal het weer zoals vroeger moeten: een ploegmaat die zich laat uitzakken om de teamorders te gaan oppikken. Het zou natuurlijk ook mogelijk kunnen zijn dat er een functie komt op het systeem van de oortjes dat een ploegleider zelf kan beslissen of hij op dat moment enkel binnen zijn team spreekt of het signaal ook naar televisie en radio wordt gezonden. Met andere woorden is het iets triviaals dat gezegd wordt of is het een geheim plan. Op die manier kan hij in het heetst van de strijd toch gebruik maken van de oortjes zoals dat momenteel het geval is en blijven de pro’s van de oortjes toch intact. In dit geval blijven we natuurlijk met het argument van ASO dat de koers saai en voorspelbaar wordt omdat ze gederigeerd wordt vanuit de auto. Voer voor discussie lijkt mij: reageer bij comments!
Topics: opinie, weg | No Comments »
video | Belgische zeges tot nu toe
By brecht | February 24, 2009
Het seizoen is nog uiterst pril en het Vlaamse buikgevoel zegt dat het eigenlijk nog moet beginnen. Toch hebben we al zes Belgische overwinningen mogen noteren. Zoals u weet kunt u hiernaast in de widget of op Video 09 het wielerjaar in beeld volgen en daaruit komt onderstaande selectie van de zeges van Gert Steegmans (2), Tom Boonen (2), Björn Leukemans en Kevin Ista. Een lekkere amuse-gueule voor de hoofdschotel van het nakende openingsweekend.
Het patriotisme van de Fransen is overigens zo allesomvattend dat ze het vertikken om de winnaar (Leukemans) van de 4e etappe van de Ster van Bessèges in beeld te brengen, maar wel de nummer 2, 3 en 4 geheel toevallig Fransen. Heel jammer. De slotrit van de Tour of Qatar zit erbij omdat Boonen eindwinnaar was van deze rittenkoers.
Topics: weg | No Comments »
“neurotisch”
By brecht | February 24, 2009
“Hij is bijna neurotisch bezig met wielrennen. Zo zit ik niet in elkaar.”
BAUKE MOLLEMA,
in Procycling over zijn ploegmaat Robert Gesink.
Topics: quote, weg | No Comments »
De kracht van Thor
By brecht | February 20, 2009
De nacht van woensdag 18 februari op donderdag heeft zich een familiedrama voorgedaan in de buurt van Leuven. Of het scheelde toch niet veel. Ik was aan het genieten van de 4de etappe van de Amgen Tour of California dankzij een zeer degelijke live tracker. Een prachtige massaspurt diende zich aan in Clovis. Vol spanning zat ik aan mijn laptop gekluisterd. Het pak denderde de laatste kilometer in en dan - net dan - niks meer. Het beeld weg. In alle staten zocht ik ten einde raad naar een mogelijk oorzaak. De wanhoop nabij. Bleek dat de mama de draadloze internetconnectie beneden had afgesloten. Enkel het zelfbewust in- en uitademen heeft dat familiedrama kunnen vermijden. Genoeg zwartgalligheid nu, we kunnen de tijd toch niet terugdraaien. Het is een feit dat ik een magnifiek duel Cavendish-Boonen heb gemist, maar helemaal vruchteloos was mijn nachtelijke kijkpartij toch ook niet. Ik heb namelijks iets bijgeleerd. In de chatbox van de live tracker werd er immers een quizvraag gesteld. Met de overwinning in de derde etappe van Thor Hushovd in het achterhoofd luidde de vraag: welke Amerikaanse ex-renner had Thor als bijnaam? Voor alle duidelijkheid dit was wel voor het onheil toesloeg en toen kon ik dus nog denken. Maar helaas ik zat met de handen in het haar. Na enkele foute gokken van mij en andere chatters bleek het correcte antwoord Davis Phinney te zijn.
Speciaal voor u en om het gat in mijn wielercultuur op te vullen heb ik wat opzoekingswerk gedaan. Wie is/was Davis Phinney? In de jaren ‘80 was hij één van de kopstukken van 7-Eleven, het tweede Amerikaanse team (na Gianni Motta) dat deelnam aan Giro en Tour. Uit 7-Eleven zou in 1991 Motorala (Armstrong, Casartelli,…) groeien. Phinney zou, naar eigen zeggen, 328 overwinningen hebben behaald in zijn carrière. Meer dan eender welke Amerikaanse renner ooit. Belangrijke voetnoot hierbij is wel dat hij een groot deel van deze zegekransen behaalde op het Amerikaanse continent waar de tegenstand toen niet echt overweldigend was. Maar ook aan de overkant van de plas heeft Thor een paar krachttoeren uitgehaald. Samen met 3 andere Amerikanen pakte hij in 1984 in eigen land een bronzen plak in de Olympische ploegentijdrit op de weg. Deze discipline bestaat vandaag jammer genoeg niet meer. In augustus van ‘84, dus net na zijn Olympisch avontuur waar hij nog de stempel van amateur nodig had, werd hij prof bij 7-Eleven. In ‘85 reed hij de Giro uit, maar in ‘86 moest hij in de Tour opgeven. Hij won wel de derde etappe (de eerste rit ooit voor een Amerikaan in de Tour!) van die editie. In 1987 leverde zijn optreden in het Tour-circus weer een ritzege op, maar opnieuw kwam er abandon achter zijn naam te staan. Het volgende jaar kon hij zich wel een volwaardige renner noemen door La Grande Boucle uit te rijden. Op zijn Europese erelijst staan ook nog een ritzege in de Ronde van Romandië (’88), een tweede plaats in het puntenklassement van de Tour achter Eddy Planckaert (’88) en een derde plaats in Kuurne-Brussel-Kuurne (’90).
vlnr.: Taylor Phinney, Davis Phinney, Kelsey Phinney & Connie Carpenter
De man uit Boulder dankte zijn bijnaam van Noorse dondergod aan zijn sprintstijl en zijn voorhamers van dijen. Hij is getrouwd met Connie Carpenter een Wereldkampioene achtervolging en eigenaar van Olympisch goud op de weg. Die plak behaalde ze net als Phinney op de Spelen van 1984 in Los Angeles. Het zal niet verbazen dat Taylor Phinney, de zoon van, uit het goede hout gesneden is. Zo’n genen! Taylor is vooral een begenadigd baanspecialist, al heeft hij in zijn jeugd ook aan cyclocross gedaan en werd hij in 2007 Wereldkampioen tijdrijden bij de junioren. In Manchester kon hij zich in 2008 plaatsen voor de Olympische Spelen van Peking (zie reportage ABC).
In Beijing behaalde Taylor een knappe zevende plaats in de individuele achtervolging. Zoals je in het filmpje kon zien lijdt zijn vader aan Parkinson. Het is knap hoe Taylor kracht weet de putten uit de ongeneeslijke ziekte van Davis. In een artikel van de New York Times werd het als volgt verwoord: “Nothing has made Taylor, 17, grow up faster than watching his father’s body decay.” Thor werd op zijn veertigste (2000) met de zware diagnose geconfronteerd, maar bleef allerminst bij de pakken zitten. In 2004 stichtte hij de Davis Phinney Foundation om het leven van mensen die aan Parkinson lijden te verbeteren. Het moet ongelooflijk moeilijk zijn om te aanvaarden dat je lichaam aftakelt als je eerst zoveel jaren hebt geleefd voor en van datzelfde lichaam. Daar kan je enkel zeer veel respect voor hebben. Davis Phinney is een groot man die de ingehouden woede om het mislopen van een banale koers wel uiterst belachelijk maakt. Shame on me.
Bij lees meer extra YouTube-materiaal:
Topics: anekdote, historie | No Comments »
Niets is wat het lijkt
By brecht | February 18, 2009
Te laat aan de start verschijnen, rugnummer vergeten, wielerschoenen vergeten, wereldkampioenentrui niet aan: dat Oscar Freire een verstrooide professor is weten we al langer dan vandaag. Ook aan de andere kant van de planeet is Oscarito er met zijn hoofd niet bij. In de finale van de derde etappe van de Tour of California was hij dan wel op tijd wakker gemaakt om zich in het wespennest van de massaspurt te gooien, met een fraaie tweede plaats tot gevolg, maar daarna… De man uit Torrelavega was al rustig gaan douchen in het hotel op het moment dat de laureaten van de dag op het podium werden gevraagd. Thor Hushovd (1e) en Mark Renshaw (3e) stonden klaar, maar Oscar Freire Gomez was dan al spoorloos verdwenen. Voor dit kleine euvel had de organisatie een - op zijn minst - creatieve oplossing. Vermits Robert Gesink in de coulissen stond om het podium op te gaan als beste jongere werd hij als stand-in gebruikt.
Zo kwam het frêle klimtalent van Rabobank dus naast een Noorse beer en een Australisch kanon te staan. Deze foto zal ongetwijfeld in de komende jaren op menig wielerquiz opduiken. Op zijn blog zegt de Condor van Varsseveld dat hij tegen zijn zin de bloemen van zijn ploegmaat ging ophalen en het zuinige lachje op de foto onderschrijft dat wel. Mogelijk zijn er nu een aantal Amerikanen die denken dat Oscar Freire de leider is in het jongerenklassement, maar helaas de drievoudig Wereldkampioen heeft al 33 lentes op zijn teller.
Topics: anekdote, weg | No Comments »
Peloton over Golden Gate Bridge
By brecht | February 17, 2009
In de tweede rit van de Ronde van California 2009 van Sausalito naar Santa Cruz gingen de renners - weliswaar geneutraliseerd - over de Golden Gate Bridge. In één beeld zowel de nietigheid als de grootsheid van de mens. Het was de eerste keer sinds de opening in 1937 van de brug die de Golden Gate (de straat die de Stille Oceaan verbindt met de baai van San Fransisco) overspant dat een écht wielerpeloton hierover reed. 
Dit doet uiteraard meteen terugdenken aan Le Grand Départ van de Tour 2007 in London. Toen werd de eerste etappe in lijn gestart op de Tower Bridge door de voormalig burgemeester van de hoofdstad van het Verenigd Koninkrijk, Kevin Livingstone. In 2005 ging het Tourcircus in de 18e etappe tussen Albi en Mende onder het wereldbefaamde Viaduc de Millau. Marcos Serrano won solo die etappe en Axel Merckx was toen mee in de aanval en werd derde in een spurt tegen Cédric Vasseur. In 2010 zal La Grande Boucle met start in Rotterdam ook een pak bruggen aandoen in Zeeland die deeluitmaken van de Deltawerken. Als u nog grote koersen weet die over of onder bekende bruggen gingen, laat het weten bij comments!
Topics: historie, weg | 1 Comment »
docu | Giro d’Italia 1974
By brecht | February 14, 2009
De documentaire Giro d’Italia Die Härteste Show Der Welt (1u 14min) is een pareltje van Michael Pfleghar. Deze film gaat over de Ronde van Italië van 1974. De wielersport wordt in al zijn poëzie en in al zijn facetten ontleed en de koersliefde spat van het scherm. De voornaamste hoofdrolspelers in deze Giro waren Eddy Merckx, Felice Gimondi (in de regenboogtrui) en José-Manuel Fuente. De fans van Het hart van Bitossi hebben een extra reden om te kijken want L’uomo con cuore matto, Franco Bitossi, wint maar liefst drie etappes. The Greatest Show On Earth, zoals de Engelse titel luidt, is doorvlochten met interviews en bevat prachtige beelden op prachtige muziek. De koers zelf is uitermate spannend met een ontknoping op de legendarische Tre Cime di Lavaredo waar de tifosi compleet door het dolle heen gaan. Heel de film is Engels gedubd en van uitstekende kwaliteit. Een heuse must see voor elke wielerliefhebber die overloopt van nostalgie. En je kan hem zien! Kijk snel op mijn Pando-pagina om te zien hoe je dit moet aanpakken.
Topics: varia | 2 Comments »
Fotofinish | Qué?
By brecht | February 14, 2009
Bij een fotofinish komt er vaak een finishfoto aan te pas om te bepalen wie de winnaar is. Een échte finishfoto is iets heel bijzonder. Vroeger werd er gewoon echt een foto genomen, maar de moderne techniek is een pak ingenieuzer. Je neemt immers als het ware een foto van de tijd! De meet bestaat meestal uit twee dikke witte stroken met daartussen een smal strookje dat niet gekalkt is: de eigenlijke finishlijn. Een finishfoto-camera (foto) ‘fotografeert’ enkel dit smalle stuk asfalt. Het gaat hier niet om één foto of een paar foto’s, maar over bijv. 1000 foto’s per seconde zolang er renners over de eindstreep komen. Al die smalle foto’s worden chronologish naast elkaar geplakt waardoor je een soort puzzel krijgt die duidelijk maakt in welke volgorde de renners gefinished zijn. De finishfilm (zoals een finishfoto ook wel wordt genoemd) is dus in feite geen film waarin beelden heel snel na elkaar worden getoond (bv.: televisie, cinema, …), maar al die foto’s worden naast elkaar geplaatst waardoor je ze tegelijkertijd kunt zien. Op die finishfilm kunnen dan lijnen worden aangebracht die aangeven wanneer een bepaalde renner exact over de meet kwam. Elk van die lijnen is de finishlijn zoals die eruitzag op het moment dat renner x deze met zijn voorwiel overschreed. Onderaan de finishfoto kan ook een tijdslijn worden toegevoegd vermits elke foto op een bepaald moment is getrokken. Zo kan je zeer nauwkeurig de tijdsverschillen nagaan.
We nemen enkele voorbeelden van mooie finishfoto’s uit de Tour de France van 2005. Hierboven zie je de finishfoto van de derde etappe die eindigde in het sprinterswalhalla Tours. Een groene Tom Boonen won ruim in de massaspurt voor de Oostenrijker Peter Wrolich van Gerolsteiner. Om te bepalen wie derde en vijfde was moest er een finishfoto aan te pas komen. Het robbertje dat Robbie McEwen met zijn rivaal Stuart O’Grady uitvocht kostte hem een podiumplaats en kostbare punten in de strijd om het groen. Hij werd gediskwalificeerd. Daardoor ging het duel tussen Allan Davis (5e) en Rober Förster (6e) niet om de zesde, maar om de 5e plaats. Voor de volledigheid: de man van La Française de Jeux is Bernhard Eisel.
In diezelfde Ronde van Frankrijk leverde de achtste etappe één van de meest beklijvende finales van de laatste jaren op. Het spurtduel van de twee stervende zwanen Pieter Weening en Andreas Klöden in Gérardmer was bijna een dead heat. Je kan hierboven zien dat de Nederlander heel nipt won van de luitenant van Jan Ullrich. Het spektakel op de Col de la Schlucht kan je nog eens bekijken in een zeer ruime samenvatting op YouTube (6 delen). De ‘voorsprong’ van de man uit Harkema bedroeg naar het schijnt slechts 1 pixel. Met andere woorden slechts één van de vele fotootjes waaruit een finishfoto bestaat. Als we dat vertalen naar tijd dan gaat het over 0,0002 seconde of in afstand slechts 3,3 milimeter. Een milimeterspurt in de letterlijke zin van het woord dus. Het verschil tussen eeuwige glorie en net niet kan frustrerend klein zijn.
Wat is ‘Qué?’?
Surplacen | Qué?
Linkebal | Qué?
Wieltjeszuiger | Qué?
woordenlijst
Topics: qué? | 2 Comments »
video | Tour de France 1954 in kleur!
By brecht | February 13, 2009
Topics: historie, weg | 1 Comment »
Het peloton aan de twitter
By brecht | February 11, 2009
Twitter begint hoe langer hoe meer door te dringen in het peloton. Bekijk een lijst met (ex-)wielrenners, ploegen, wedstrijden en andere mensen en instanties rond het wereldje op mijn twitter-pagina. Veel plezier ermee.
Topics: varia | No Comments »
“twins to sleep”
By brecht | February 6, 2009
“Finally got the twins to sleep. They would be good candidates for a duracell ad.”
Topics: quote, weg | No Comments »
Why not?
By brecht | February 5, 2009
Net als je denkt dat de Armstrong-hype na zijn rush door Zuid-Australië even is gaan liggen, dan pookt The Boss zelf de aandacht rond zijn figuur weer op. Met één simpele tweet kunnen de speculaties weer volop op gang komen. Een pistefiets van het merk Trek met de vraag ‘Why not?‘: een goede verstaander begrijpt al snel waar de man uit Austin naartoe wil. Lance Armstrong is nog maar eens van plan om het uurrecord aan te vallen. In 2001 en 2005 was er al sprake van een recordpoging, maar het is er uiteindelijk niet van gekomen. Nog niet? In 2005 noemde Armstrong het zelfs een ‘obsessie’. Hij had zelfs al een groep specialisten, de F-One groep, rond hem verzameld om op alle vlakken (aerodynamica, training, techniek, …) niets te kort te schieten. Vreemd dat er toen nooit een officiële aanval is gekomen, maar mogelijk probeert hij het in zijn derde carrière toch nog. Kan hij de eerste man worden die op een fiets 50 kilometer kan afleggen in 60 minuten?
Zo weinig? Ja, zo weinig. In 1984 reed Francesco Moser al 50,808 km in een uur en in 1996 reed Chris Boardman zelfs 56,375 km. Deze en alle tussenliggende records werden gevestigd op hoe langer hoe lichtere en aerodynamischere vehikels. In 1993 en 1994 won de Brit Graeme Obree (The Flying Scotsman) het record zelfs met een zelfgemaakte fiets deels bestaande uit wasmachineonderdelen. Op 9 september 2000 maakte de UCI hier dan ook een einde aan, er kwamen strikte voorwaarden qua uitrusting. Toen werd het uurrecord van Eddy Merckx in Mexico (1972) van 49,43195 km als officiëel ‘UCI Hour Record‘ vastgelegd. Sindsdien moet je baanfiets de fiets van Merckx benaderen - via strikte regelementen - om een echt nieuw werelduurrecord te kunnen vestigen. Chris Boardman, die daarvoor het record had gebroken op een hyperaerodynamische fiets brak als eerste dat officiële record in oktober 2000 (49,441 km). Momenteel staat het werelduurrecord op naam van de Tsjech Ondrej Sosenka (foto) die het in 2005 in de Russische hoofdstad Moskou brak (49,700 km).
Ik ken Sosenka enkel van dat uurrecord en van een zege in de tijdrit van de Ronde van België in 2005. Echt een grote naam kunnen we de Tsjechische tijdrijder sowieso niet noemen. Enkel voor de opwaardering van het uurrecord zou het al een meevaller zijn als de Texaan een aanval zou wagen. Maar of hij dan zal slagen is nog een andere vraag. Een uurrecord vergt piste-ervaring, een grote versnelling kunnen ronddraaien en geen tijdritstuur: allemaal dingen die Armstrong (nog) niet heeft. Het is niet omdat je op indrukwekkende wijze tijdritten in de Tour kan winnen, dat je daarom op één been het werelduurrecord verpulvert. Afwachten of Armstrong het gevaar op relatief gezichtsverlies wil lopen om zich in nog grotere letters in de geschiedenisboeken te laten schrijven. Let’s hope and why not?
Een geweldige site over alle werelduurrecords: wolfgang-menn.de/hourrec.htm.
Topics: baan, historie, weg | 4 Comments »